Update van detachementscommandant van het Forward Support element Mirage

Update V van majoor Ad, detachementscommandant van het Forward Support element Mirage. Hierin vertelt hij onder meer over het bezoek van Missie Max (Omroep MAX), de verduurzaming en andere verbeteringen aan de basis.

Week 1️⃣0️⃣
Het is weer een dag als elk andere, de temperatuur is 18 graden als ik buiten kom (fris). Eenieder is weer bezig met zijn werkzaamheden. Alfred is veel zaken aan het schoonmaken, Bram is de vliegtuigtrap in de verf aan het zetten. Ik heb kantoorwerk en tussendoor even langs de basiscommandant uit beleefdheid om belangrijk Nederlands bezoek aan te kondigen, hierover later meer. Ook langs Dutchcamp 3 om de installatie van de airco’s te controleren, inmiddels de 8e werkdag van installatie. Omdat ik ook voor zaken op de ambassade moet zijn, besluiten we met 2 daar naartoe te rijden en de post meteen op te halen. 📬

Op woensdag hebben we nogal wat operationele perikelen wat onze dag redelijk vulde. Als ik om 19.45 uur op mijn kamer kom, voel ik de vermoeidheid. De vorige avond heb ik ook een contactmoment met thuis afgezegd omdat ik vroeg wilde gaan slapen. 64 dagen inmiddels toch aaneengesloten met het werk bezig, weliswaar wel ontspanningsmomenten maar je bent toch 7 dagen per week aan het werk gekluisterd. 😅 De andere dag wacht ons een aantal voorbereidingen voor de komst van 8 Nederlandse militairen uit naburige missies, een camera- en opnameploeg van Missie Max en niemand minder dan onze Commandant der Strijdkrachten luitenant-admiraal Rob Bauer. Als ik dit allemaal beschrijf, is het 14 november, precies op de helft van de uitzending. Tijd om de balans op te maken: Alles gaat redelijk binnen het team, uiteraard vallen er zaken en onenigheden voor waar extra aandacht voor nodig is, een hoop belangrijke werkzaamheden achter de kiezen, operationeel en logistiek alles onder controle. Prima samenwerking met de andere coalitie-genoten. Thuis draait het ook perfect, dus als de 2e helft ook zo verloopt, ben ik uiterst tevreden.

Op een zeer late avond verneem ik mankementen aan het vliegtuig van de CDS. Vanaf dat moment gaat de planning anders lopen de andere dag, omdat de CDS wegens omstandigheden niet meer kan komen. Missie Max (@omroepmax) is in de buurt en het nieuwe plan gaan we logistiek allemaal organiseren, dus tot diep in de nacht met de Directie Communicatie een gewijzigd plan in elkaar sleutelen. Iedereen die me kent, weet dat ik iets heb met planningen en wijzigen. Op zich ben ik dan in mijn element.

📼 Jan Slagter met zijn team hebben een aantal mooie filmpjes bij voor mij met groeten vanuit thuis. Ze hebben op de KLu Veteranendag in Eindhoven gefilmd, enkele opnames vanuit thuis en lokale voetbalvereniging. Wederom stel ik vast dat ik een mooi gezin heb en wat geweldig dat ze zo hun trots naar mij uitspreken. Ik heb Missie Max uiteraard een boodschap mee teruggegeven. Ook voor Bram en een aantal andere collegae uit de andere missie-gebieden zijn de groeten uit Nederland meegekomen.

Ik stel ook vast dat een aantal collegae helemaal niets hebben met missie max en camera’s. Dit wordt vanzelfsprekend ook gerespecteerd. Ik heb er enorm van genoten, temeer mijn gezin hun grenzen hebben verlegd voor mij om voor de camera te verschijnen. Allemaal kijken dus in december a.s. ! Doordat het middagprogramma is weggevallen is er even tijd om te relaxen, in de avond een BBQ met ons team en de overige 8 overgekomen collega’s. Een nacht/dag weer van hollen en stilstaan. Verder ook diverse voorbereidingen voor een aankomend vliegtuig voor ons, wat geladen en uitgeladen moet worden. 🛬

Eveneens bezoek van onze eigen Commandant Luchtstrijdkrachten (CLSK), luitenant-generaal Dennis Luyt met 2 begeleidingsofficieren (collega’s vanuit het Hoofdkwartier Breda) en de Defensie attachee. Na C-LSK gebriefd te hebben omtrent ervaringen, uitdagingen en toekomst heeft hij uitgebreid kennis gemaakt en zich laten bijpraten door de overige detachementsleden met uiteraard een rondleiding. Het bezoek afgerond met een lunch bij een bevriende commandant.

Twee uur later kregen we bezoek van ca. 30 coalitie-genoten die wij hadden uitgenodigd op onze midterm-social. Zoals gebruikelijk is de door ons gemaakte balk doormidden gezaagd door de jongste en oudste uit het detachement. Gelukkig had Bram de zaag scherp gemaakt en hadden we de balk met een minuut doorgezaagd. Er kwam volop reactie vanuit de menigte onder het zagen, later bleek dat ze eerder getuigen waren geweest bij een detachement met een botte zaag 😂Hierna hebben we eenieder kennis laten maken met Nederlandse bitterballen. Meteen de volgende dag weer een groot aantal logistieke werkzaamheden en de aankomst van 2 collega’s van Vlb Eindhoven/Cargo voor werkzaamheden en de binnenkomst van een KDC10, die buiten vracht voor ons, ook vracht moet meenemen op doortocht. De vliegtuigcrew slaapt bij ons op het kamp. De airco’s op Dutchcamp 3 worden na 11 werkdagen opgeleverd, naar maatstaven hier prima gemonteerd en geïnstalleerd.

Week 1️⃣1️⃣
Als ik s’-morgens op kantoor kom, merk ik op dat er klassieke muziek op staat. Desgevraagd hoor ik dat er niets anders is op de radio, welke zender je ook op zet. Later op de dag verneem ik dat een belangrijke sjeik, broer van de president is overleden. Drie dagen zullen vlaggen binnen het land halfstok hangen en zal er alleen klassieke muziek worden gedraaid. Om zeker te zijn dat ik niets gemist heb, kijk ik voor de zekerheid of de vlaggen bij de coalitiegenoten halfstok zijn gehangen. Dat blijkt niet zo, nog sterker bij navraag was het bij de overige commandanten van de coalitiepartners helemaal niet bekend en vernamen van mij waarom er alleen maar klassieke muziek te horen was op alle radiozenders. 📻 Dit symboliseert wel enigszins de twee werelden hier, de Arabische wereld en de wereld van coalitiepartners.

Op de dinsdag moeten er enige afspraken afgezegd worden wegens laden van vracht in de KDC-10 en voorbereidingen voor de doortocht van dit vliegtuig. Het vliegtuig kan op het afgesproken tijdstip weg, om later op de dag terug te keren. 6 personen van een coalitiegenoot hebben we legering verschaft, bovendien een werkploeg van 3 personen van de Genie ontvangen. Met de crew van de KDC 10 wordt het met 22 personen op ons kamp een gezellige boel. Tussendoor toch even de tijd genomen om 10 km te rennen. 🏃

Tussen de vracht op de KDC-10 zat ook het nodige lekkers uit Den Haag voor de Sinterklaastijd en de aankomende feestdagen, zoals oliebollen-mix, pepernoten, speculaas en alcohol vrije champagne (cider). De eerste move-kisten van onze opvolgers zaten er ook al bij, goed te vernemen dat hun voorbereidingen ook voorspoedig verlopen. Vanuit Nederland bereiken mij berichten over code geel en het strooien van zout op de wegen, hier valt er volop regen op de woensdag, de lucht ziet er angstaanjagend uit. 🌧️ Op de wegen loopt dit water niet zo weg in rioolputten zoals wij dat gewend zijn in Nederland.

Verder deze week de eer om de projecten airco’s en zonnepanelen middels ondertekening van de opleveringsverklaring af te sluiten. Buiten het feit dat we het eerste missie gebied zijn met een high tech watercontainer, zijn we ook het eerste missiegebied vanuit Nederland waar groene stroom wordt geleverd. De financiële investering van de zonnepanelen zouden volgens berekeningen in 3-4 jaar zijn terugverdiend. Verder meteen de plannen ontwikkeld voor een grote opknapbeurt van Dutchcamp 3 na alle voltooide werkzaamheden. Alle onkruid moet worden verwijderd en bepaalde stukken (nieuw) grind. Een inmiddels bevriende commandant belt me op, hij zit moeilijk met een aantal militairen die op rotatie zijn vanuit Afghanistan en noodgedwongen moeten overnachten. We herbergen 22 buitenlandse militairen deze nacht.

Op vrijdag brengen we de bezoekers van Geniewerken terug naar het vliegveld, op terugweg pakken we een stukje route door het landschap. Hier komen we in aanraking met enige kamelen op de weg. We proberen met de herder, die zijn kudde verplaatst een gesprek aan te knopen. Helaas de man spreekt geen Engels, maar gebaart wel dat we een foto mogen maken. Verder weer ceremoniële verplichtingen zoals een sunset-ceremonie en een commando-overdracht. De scheidende commandant heeft 12,5 maand op zijn post gezeten. De ene ceremonie verschilt nog al wat van de andere. Intussen nog bij de plaatselijke kleermaker een pet met mijn naam in het Arabisch laten maken, een leuk “hebbe-dingetje” voor thuis. En dan komt de post binnen, een gigantische stapel voor mij met snoepgoed, kerstartikelen voor op mijn verblijf, net op tijd 3 pakken Wiener Melange 🤤 en diverse kaartjes en brieven, allemaal van mijn gezin, P&O Eindhoven, collegae Breda en Gilze-Rijen en lieve woorden/kaartjes uit de veteranenhoek. Het maakt mijn verblijf weer knusser. Als het afscheid over 7,5 week maar niet te moeilijk wordt 🙂

Verder deze dag nog een 81 jarige veteraan uit Oegstgeest telefonisch gefeliciteerd met zijn verjaardag. Weer die verbazing dat hij gebeld wordt door mij vanuit het Midden-Oosten en een reactie “dit is het mooiste cadeau van vandaag “. Ook mijn dag kan door zo’n reactie niet meer stuk.

Week 1️⃣2️⃣

Deze week weer de “gewone” terugkomende zaken, verder niet veel bijzonderheden de eerste dagen van deze week. De mensen die me kennen weten dat rugklachten een rode draad zijn in mijn leven, zelfs ooit al weken hiervoor verbleven in het Militair Revalidatie Centrum te Doorn. Doordat ik thuis zwaardere klussen vermijdt, de theorie vanuit de ergotherapie toepas en een goed bed/matras heb, gaat dit al jaren erg goed. Ook hier heb ik geen last van mijn rug. Met een collega van ons team is dat anders. 🛏️ Hij komt iedere dag gebroken uit bed , heeft ook al matrassen geruild maar er treedt geen beterschap op. Iedere detachement slaapt in dezelfde verblijven, dus het kan best zo zijn dat de bedden en matrassen aan vervanging toe zijn. Ze worden immers 365 nachten gebruikt. Deze klacht wordt uiteraard door mij serieus genomen. Als op woensdagmorgen de collega er weer gebroken bijzit en aangeeft dit zo geen 7,5 week meer te trekken, stem ik in dat hij lokaal een matras gaat kopen. Hij heeft al met zijn opvolger contact gehad, die ook ervaring heeft met rugklachten en hierna zijn bed weer gaat innemen. Als we hier uitval om gezondheidsredenen mee kunnen voorkomen, is dit een gemakkelijk te nemen besluit. De overige 3 detachementsleden besluiten mee te gaan winkelen en komen terug met een matras. Ik heb een vergadering met de andere commandanten van coalitiegenoten.

🏗️ Omdat er op de airbase grote infrastructurele verbouwingen plaatsvinden rondom de flightline , heeft dit zijn weerslag op het vliegverkeer en dus van toepassing op ons allemaal. De vergadering gaat deze keer voornamelijk hier over, zo ook de plannen voor de kerstdagen en Thanksgiving alwaar we allen voor worden uitgenodigd. Verder lokaal gesprek gevoerd over de afvoer van de oude airco’s, het onkruidvrij maken van Dutchkamp 3 en aanbrengen van (nieuw) grind op deze locatie. De oude airco’s worden mbv onze heftruck en een vrachtwagen al meteen deze week weggehaald. Voor vele zaken hebben we een afroepcontract met een vaste aannemer. Omdat het contract 31 december a.s. afloopt en er dus een nieuw contract voor 2020 moet worden opgesteld hebben we deze week visite van Kapitein Jan en Adjudant Elroy van het Operationeel Ondersteuningscommando (OOCL) uit Apeldoorn. Zij evalueren met ons het huidig contract. Nu wij er hier ruim 60% van onze uitzending op hebben zitten, doen onze ervaringen er toe en vindt er een goed overleg plaats met alle begrip aan weerszijden. Weer een goed voorbeeld van een noodzakelijk werkbezoek vanuit Nederland.

Ik wil hier nogmaals mee benadrukken dat je met slechts vier personen hier op uitzending bent, maar het zeker niet met 4 alleen hoeft te doen. Medewerking van en goede samenwerking met vele afdelingen, diensten en collega’s in Nederland maken het werk hier mogelijk. Dat ik deze ervaring mag opdoen als operationele commandant is een geweldige ervaring die in de “rugzak des levens ”gaat. Met deze mensen kan ik ook visie delen voor de toekomst, zij zijn de constante factor m.b.t dit kamp, ik “slechts een passant“ met binnenkort een 27e commandant.

Ook zijn we bezig om internet op dit kamp te krijgen, we nemen nu Wifi af van het kamp van Australië. De plannen hieromtrent lagen even “in de ijskast “, maar heb ze daaruit gehaald. Steeds meer toepassingen, die we nu nog via telefoon e.d. inregelen, kunnen ook via internet. De Wifi is niet altijd best, sommige zaken kunnen zelfs niet over WiFi. 🔌 Bram en Alfred checken op het kamp alle bedradingen, want er blijken diverse loze kabels te liggen, de mannen die bij ons op bezoek zijn kennen het kamp als geen ander en weten de geschiedenis van een aantal loze leidingen direct te weerleggen. Mijn opvolger zal met graafwerkzaamheden komen te zitten als de internetverbinding vanaf de hoofdleiding buiten het kamp moet worden afgetapt en inzicht in de huidige bedradingen binnen het kamp is dan van belang.

Op de vrijdagmiddag even sporten. Dit maar meteen gecompenseerd tijdens de viering van Thanksgiving 😉, uiteraard onze gasten uit Nederland meegenomen. Heerlijke kalkoen en gebak, onder het genot van een alcoholvrij biertje. Tevens een telefonisch contact weer met Buro Maatschappelijk Werk omtrent de stand van zaken binnen ons team. De andere dag naar Dutchcamp 3 en met mijn visite uit Nederland een aantal opties en visie voor de toekomst besproken omtrent DC-3. Weer een advies waar de hogere legerleiding naar zal gaan kijken. Verder op uitnodiging van mijn bevriende commandant weer maar eens lekker geluncht bij hem 🙂.

Doordat er schade is ontstaan in de loop der tijd aan de afscheiding van ons aggregatenpark, is daar een coalitiegenoot op aangesproken door Geniewerken. De coalitiegenoot zei meteen het herstel toe. Ik kon vandaag aanschouwen dat ze het rigoureus aanpakken. Verder op zaterdagmiddag nog even een paar uurtjes lekker in het zonnetje gezeten met een leesboek en een colaatje, om me daarna te verkleden voor een diner ter gelegenheid van een afscheid. Een gezellige avond waarop de vertrekkende commandant nog een kadootje voor me had. Ik plaagde hem altijd dat ze in zijn land zich maar op rugby zijn gaan concentreren omdat ze niet kunnen voetballen. 🏉 Daarom kreeg ik van hem een tshirt met het jaar waarin zij zij wereldkampioen werden met rugby, met het verzoek het met trots te dragen in Nederland. Wegens de mooie herinneringen aan deze man ga ik dat zeker doen.

Op zondag lekker rustig aan, wat onkruid weggehaald, gesport, Formule I gekeken, verloop voetbalwedstrijd van mijn zoons gevolgd. Mijn broer gaf aan dat het erg koud is in NL (+ 0,5 graden), ik toon hem een foto van onze thermometer : +38 graden.🌡️ De laatste dag van deze “uitzendweek” een aantal werkzaamheden op DC-3 uitgevoerd en een advies uitgebracht richting “het Haagse”. Een eindgesprek met vertrekkende gasten en hierna iets te fanatiek (17 km gerend in anderhalf uur) vraagt om een lange hersteltijd. 💪 Het afvallen is toch “een dingetje” geworden, doordat ik hier 24 uur per dag ben, is er altijd gelegenheid om te sporten, het eten kan ik goed afpassen en 12 weken geen feestjes /uitjes /alcohol brengt me heel gemakkelijk op -10,5 kg. Maak je geen zorgen, de ontvangen pepernoten, speculaas, snoepgoed gaat gewoon gedoseerd op 😅 Op naar week 13 !

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *